7 . 2 . 200?

Saturday, February 7, 2009

Τελικά. Σ'αγαπώ. Όπως αγαπάνε τα παιδιά , οι ουρανοί του απάνου και του κάτω κόσμου, οι ζητιάνοι. Γιατί έτσι θέλω και δυάρα δεν δίνω σε κανένα θεό και δαίμονα. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ.. Σ'αγαπώ. Σ'αγαπώ. Και μάρτυράς μου η νύχτα. Οι ώρες. Τα φεγγάρια που κύλισαν σαν πέτρες πλάι στις λέξεις. Λέξεις που σκόρπισαν την αλφάβητο στη σπορά της νύχτας. Και ναι , είμαι ο καθρέφτης σας. Σε σένα μιλώ. Και σε σένα. Σε σένα. Σε σένα.
Δεν θα με ξαναδείς. Ποτέ. Ποτέ. Ποτέ.
Όπως δε με αντίκρυσες ποτέ.

Να μου φιλάς τις καραβόστρατές σου. Τις νότες. Τη θάλασσα.

3 σχόλια:

Anonymous said...

Δεν μου λες παλαβό ψυχάκι, πώς εξαφανίζεσαι έτσι, ωσάν τον Χουντίνι; Κι έχοντας αφήσει ένα σωρό θέματα παρατημένα.

Πώς θα γίνει να σε πετύχω τελικά; Όσο ζούμε ακόμα.

Θανάσης
Κι η σακούλα του.
(η τρύπια)
[ε τώρα αν δεν κατάλαβες ποιος Θανάσης, δεν αξίζεις να σε αναζητήσω και πάλι]

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ said...

Νομίζω πως είσαι ο μόνος που με αποκαλεί ''ψυχάκι'', κι έτσι ο ''Θανάσης'' με την ''τρύπια σακούλα'' του στάθηκαν περιττά να με καθοδηγήσουν. Τρυπώνεις στο σπίτι μου , ούτε καν απο τη πόρτα...απο το παράθυρο μπήκες. Καλά κάνεις. Γιατί αλλιώς δεν θα σου άνοιγα. Δεν φταίω..χρόνια τώρα σκουριασε ο μεντεσές.
Λοιπόν, το άλλο Σάββατο καφές, τσιγάρο, θάλασσα. Είσαι;;

υ.γ ...χαμόγελο...

Anonymous said...

Είμαι, ασυζητητί και αναφανδόν.

Γράψε το e-mail μου, soulisefq@gmail.com. Στείλε μου εκεί για τις λεπτομέρειες, μην τα λέμε δημοσίως.

Θα περιμένω.

 
Google Analytics Alternative