ΑΛΗΘΕΙΑ ( ΜΕΡΟΣ 1ο)

Thursday, June 18, 2009


Κάθησα, γιατί τρέμανε τα πόδια μου. Πώς να σταθώ όρθια ; Ούτε καν την τύχη δεν μπόρεσα να προυπαντήσω έτσι όπως της έπρεπε. Τρέμανε τα πόδια μου. Είπα να γελάσω δυνατά, να με ακούσουν οι τοίχοι, να με ακούσει ο κόσμος, να με ακούσει το παρελθόν. Ποιός μου κάνει πλάκα; Ποιός ξεκαρδίζεται στα γέλια; Εγώ δεν γελάω. Εγώ ερημοδικάζομαι. Κι ούτε να κλάψω μπορώ. Κι ο φόβος δεν ταιριάζει στον ένοχο. Σκατά τα'χω κάνει. Όπως μονάχα τα παιδιά ξέρουν να τυλίγουν κουβάρι τα γεγονότα με τα καμώματά τους, μονάχα που στο τέλος πάντα κάποια νεράιδα παραμονεύει στο διάβα τους γυρέυοντας να τα λυτρώσει. Δεν είμαι παιδί. Οι νεράιδες ξεφυλλίζουν ξένα παιδικά μάτια. Και τα δικά μου, τα δικά μου τα κυκλώνουν δαίμονες.
Πάντα κατάστρωνα στο μυαλό μου υπερβάσεις και στα λόγια μου τυλιγμένα ακατόρθωτα κατορθώματα για τους ανθρώπους. Για τους άλλους. Κι ήρθαν οι καιροί να γυρέψουν αποδείξεις. Aπο μένα. Καλά να τα πάθεις, λοιπόν, της θεωρίας υπεράνθρωπε. Στην εφερε η ζωή γιατί της πούλαγες παραμύθια. Κι έλεγες πως θα βαυκαλίσεις την Αρχοντειά της με ξόρκια και βασκανείες λόγων.
Πές της την αλήθεια τώρα, έτσι για να γνωριστούμε καλύτερα.

- Με λένε Μαρία- Νεφέλη και είμαι μια μεγάλη ψεύτρα.

4 σχόλια:

Anonymous said...

Ἀπ᾿ τὴ σκοπιὰ τοῦ καθ᾿ ἑνὸς ἡ ὀρθογραφία.
Πάρε γιὰ παράδειγμα
τί κινητὰ ποὺ γράφεται τὸ ψέμα:
ὅταν ἐσὺ τὸ ἐξακοντίζεις πρὸς τὸν ἄλλον...
σωστὰ τὸ γράφεις μέσα σου, θαρραλέα(;)
Ὅμως ὅταν ἐσὺ τὸ δέχεσαι κατάστηθα
τότε τὸ γράφεις ψαίμα...


-

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ said...

Ὁ μανιακὸς κατήγορος.
Ἐκείνη μ᾿ ἔμαθε νὰ φταίω τόσο σπάταλα.
Φταίω ἀκόμα καὶ γιατὶ πιάνει φωτιὰ τὸ ξύλο
σβήνει ἡ φωτιὰ μὲ τὸ νερὸ ἢ μὲ τὴ χορτασιά της,
φταίω ἐγὼ ποὺ ζεῖ μόνο μιὰ μέρα ἡ μέρα
ποὺ εἶναι μόνο τῶν πουλιῶν οἱ κελαϊδισμοὶ
γιατὶ δὲν ἔρχεται στὸ τέλος ἡ νεότης
κι ἔρχεται τότε στὴν ἀρχὴ
τότε ποὺ ἀπὸ μόνοι μας εἴμαστε τόσο νέοι.

Μὴν τὴν ἀκοῦς, δὲν ζῶ, πηγαινοφέρνομαι
τὰ κύματά μου μὲ πετοῦν πάνω στὰ κύματά μου.
Δὲν ζῶ, ξεχορταριάζω· τὴ δίνη ἀπὸ δίνες.
Νὰ τὴν ἀφήσω καθαρὴ ἕτοιμη στοὺς ἑπόμενους.

Κοιμήθηκα.
Σίγουρα θὰ σ᾿ τὸ πρόφτασε κι αὐτὸ
ἢ φαρμακόγλωσσα ἐνοχή μου.

ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ said...

Το ψέμα μου δεν μαστιγώνει αλλότρια σώματα. Ποτέ.
Δεν εχθρεύεται συνειδήσεις. Ποτέ.
Καμώνεται την αλήθεια και κάπου κάπου κρέμεται σαν αφορμή στα λάθη των ανθρώπων. Είναι πιο βολετό για ''όλους''. Πάντα.

Anonymous said...

παραμονεύει...

 
Google Analytics Alternative